Jan Kowalski

Jan Kowalski

Dziadek Janek
12 kwietnia 1938 — 3 listopada 2021 · 83 lata

„Kto żyje w sercach, ten nie umiera.”

Historia życia

Stolarz — przez ponad 40 lat robił szafy, schody i okna w całej okolicy

Urodził się w 1938 roku w Andrychowie, jako najmłodszy z pięciorga rodzeństwa. Już jako chłopak przesiadywał w warsztacie ojca i tam nauczył się, że drewno nie lubi pośpiechu.

W 1962 roku ożenił się z Marią, z którą przeżył 55 lat. Wychowali troje dzieci: Annę, Tomasza i Krzysztofa. Doczekał się siedmiorga wnuków i dwojga prawnuków.

Przez ponad czterdzieści lat prowadził własny warsztat stolarski. Wiele domów w okolicy do dziś ma jego szafy, schody i okna. Nigdy nie wziął pieniędzy za naprawę krzesła sąsiadce — mówił, że to się liczy w innej walucie.

Na emeryturze najwięcej czasu spędzał w ogrodzie i w Beskidach. Do 80. roku życia co roku wchodził na Leskowiec.

Najważniejsze chwile

Co po nim zostało

Powiedzonka

„Co masz zrobić jutro, zrób dziś.”

„Drewno nie lubi pośpiechu.”

„Dwa razy mierz, raz tnij.”

„Dobrze zrobione to taniej niż dwa razy zrobione.”

Pasje

Beskidy — co roku wchodził na Leskowiec, ostatni raz w wieku 80 lat.

Ogród: pomidory, ogórki i jabłonie, które sam zaszczepił.

Kibicował Beskidowi Andrychów, na mecze chodził z wnukami.

Nalewka wiśniowa dziadka

1 kg wiśni z pestkami, 0,5 kg cukru, 0,5 l spirytusu, 0,5 l wódki.

Wiśnie zasypać cukrem, zalać alkoholem i odstawić w ciemne miejsce na 6 tygodni. Co kilka dni potrząsnąć słojem. Przecedzić, zlać do butelek i odczekać do Wigilii.

Dziadek zawsze mówił, że najlepsza jest ta z drugiego roku.

Niedzielny rosół (przepis babci Marii, gotował dziadek)

Kura rosołowa, kawałek wołowiny, 3 marchewki, pietruszka, kawałek selera, por, opalona cebula, ziele angielskie, liść laurowy.

Gotować na małym ogniu minimum 3 godziny. Nigdy nie zamieszać — wtedy rosół jest klarowny.

Ulubiona muzyka

Góralu, czy ci nie żal

Zdjęcia

Wspomnienia

Kiedy miałam 10 lat, zrobił mi z resztek dębu małą szafkę na książki. Stoi u mnie do dziś, teraz trzyma w niej książki mój syn.

— wnuczka Kasia

Pół ulicy ma schody zrobione przez pana Jana. Jak coś się zepsuło, wystarczyło zapukać — przychodził z torbą narzędzi i nigdy nie chciał pieniędzy.

— sąsiad Stanisław

Nauczył mnie wszystkiego, co wiem o drewnie. Do dziś, kiedy coś docinam, słyszę w głowie: dwa razy mierz, raz tnij.

— syn Tomasz

Dziadziuś zawsze miał dla mnie cukierka w kieszeni.

— prawnuczka Zosia
Dodaj swoje wspomnienie

Wpis pojawi się po zatwierdzeniu przez rodzinę.

Miejsce spoczynku

Cmentarz parafialny, Andrychów

kwatera B, rząd 4, nr 12

Prowadź na cmentarz

Nagrobek
69 zniczy zapalonych w pamięci